شنبه 9 مهر 1390

8 سطر دفاع مقدس

   نوشته شده توسط: منصوره مرگان ازغدی    نوع مطلب :فرهنگی/اجتماعی ،شهدا و دفاع مقدس ،جبهه جهادگران ،

گریه کرده بودی ...
           هنوز هم پژواک صدای چشمهایت در اتاق پیچیده بود
اما ...
            من باید نادیده می گرفتم گریه های مردانه ات را ...
صدای باران که به سقف می خورد مرا برگرداند ...

            و تو را دیدم که پتوی سربازیت را روی بدن مجروحت کشیده بودی
                           باران می بارید
                                         و تو گریه کرده بودی ....
نوای آهنگران که از تلویزیون پخش می شد، بوی تدارک عملیاتی دیگر را می داد؛

                آرام زمزمه کردی: آه ... مهران ...
                                         و ناگهان چشمانت پر هیاهو بارید
به من حق بده ...

             صدای چشمانت مرا برگرداند،
                                         تو را دیدم که  این بار بی واهمه گریه می کردی...
آرزو کردم اتاق سقف نداشت تا باران من و تو را شبیه هم کند
؛
چرا کسی زندگی را نمی فهمد؟

                 دلم از تمام صندلی های پشت به جاده ی زندگی گرفته است

          


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic